سال نو میلادی 2011 مبارک باد- یک یادداشت -زری اصفهانی

بیرون آرام آرام باران می بارد . هوا بطرز ناباورانه ای خوب است مثل نوروز خودمان . گرچه فردا دوباره برف خواهد بارید . گویی دو روزی طبیعت به آدم ها دراین شهر سردسیری وقت داده است تا سا ل نو را بدون سرمای زیر 10 درجه جشن بگیرند پرده های مه شهر خلوت را پوشانده است امروز سال جدید دوهزار و یازده در اکثر کشورها آغاز شده است . آرزوهای زیادی نمیتوان برای این سال نو داشت . مسلم است که بازهم در همه جای جهان اکثریت مردم فقیر تر میشوند و اقلیت ثروتمند تر . دربسیاری کشورها سیل و زلزله کشتار خواهد کرد . و البته هنوز هم روزانه 34 هزار کودک از گرسنگی و بیماریهای ناشی از کم غذایی خواهند مرد .پلیس درهمه کشورها تظاهرات را به نوعی سرکوب خواهد کرد . هیچ نشانه ای از امیدهای تازه درجهان نیست . هرچند که انسان ها بیدارتر ، متمدن تر و انسان تر خواهند شد . آدم های معمولی وجدان هایشان را همچنان حفظ خواهند کرد و انسانیت درتمامیت اش بیشک وجود خواهد داشت . درکشورما اما اعدام ها وحشیانه تراز سال قبل ادامه خواهد یافت . درعرض یک هفته خبر 6 اعدام را شنیدیم . 4 نفر در بلوچستان و دو نفر در تهران بدون محاکمه جدی بدون وکیل بدون د ادگاه به طناب دارآویخته شدند . ما بازهم شاهد قهرمانی های زندانیان سیاسی خواهیم بود. کسانی که از انسانیت خودشان حداقل تا لحظه آخر دفاع خواهند کرد . خبر ها البته همه تلخ خواهند بود بدون شک . زیرا که خبرهای خوش سالهاست که درکشور ما حداقل وجود نداشته است . اینها واقعیات هستند که باید با آنها روبرو شد . و برای این رویارویی باید خود را آماده ساخت . آمادگی ما در خارج ایران برای رزم رو دررونیست . برای درگیری درخیابان ها نیست . برای مقاومت درزندانها نیست . ما متاسفانه درایران نیستیم اما باوجود بعد مسافت ما وجود داریم به عنوان تبعیدی و به عنوان کسانی که زمانی خود درخیابان ها بودند و در درگیریهای رو دررو و درمبارز ه مستقیم . بسیار اندوخته ها و تجربیات و احساسات و وجدان های نیالوده در تبعید وجود دارد . پاسد اری از فرهنگ مقاومت دربرابر سرکوب ، دربرابر خرافات و دربرابر هرآنچه که انسانی نیست کار حداقلی ا ست که همه و درهرجا میتوانند انجام دهند. مقاومت دربرابر سرکوب عقاید ، اندیشه ها و انسان ها همه جا میتواند وجود داشته باشد و کاربرد خودش را داشته باشد. هرجا حقی پایمال میشود ساکت ننشینیم . هرجا به کسی بدون دلیلی مارک زده میشود ساکت ننشینیم . هرجا دموکراسی زیر پاله میشود و کسانی که خود را بسیار دموکرات می شناسند آزادیهای دیگران را مورد تهاجم قرار میدهند ساکت ننشینیم . وظیفه ما ساختن فرهنگ دموکراسی است . کلمه به کلمه و ستون به ستون باید این فرهنگ را ساخت . این مهمترین وظیفه کسانی است که میتوانند حرف بزنند و برای حرف زدن به زندان نمی افتند. وظیفه ما ساختن رنگین کمانی است که درآن رنگ های بیشمار حق وجود داشته باشند . پرچم های بیشمار حق وجود داشته باشند . حرفهای بیشمار حق گفتن داشته باشند و انسانهای بیشمار حق حضور داشته باشند. اگر جایی درتظاهراتی پرچم کسی را از دستش گرفتند و به زمین انداختند اعتراض کنیم . اگر مبارزی را بدون هیچ مدرکی مارک اطلاعاتی بودن ورژیمی بودن زدند اعتراض کنیم . صدای خود را دربرابر دگم ها ، اجحاف ها ، دروغ ها ، پرونده سازیهای جعلی ، تاریخ سازیهای جعلی بلند کنیم . تلاش کنیم تا فرهنگی تازه را یاد بگیریم ، تمرین کنیم وبه دیگران بیاموزیم . دربرابر هیچ حرف ناحقی ساکت ننشینیم و مصلحت جویی نکنیم . اینکارها را شاید در خیابان ها نتوانیم انجام دهیم اما درفضای اینترنت . دروبلاگ ها و سایت ها و درصفحات فیس بوک میشود کرد . در سایت بالاترین میشود کرد . وقتی بدون هیچ مدرکی فردی و یا جریانی را متهم میکنند بایستیم و با سند و مدرک اتهام زننده را رسوا کنیم . از فضا های آزاد استفاده کنیم . و درآخر روز حساب کنیم که چقدر درروند دموکراسی شرکت داشته ایم . چند کامنت درزیر لینک های غیر واقعی گذاشته ایم نویسنده های خوب را چقدر تشویق کرده ایم . برضد مطالب دروغ چقدر انرژی صرف کرده ایم . ما چقدر با خودمان و وجدانمان یگانه بوده ایم . تلاش ما در تبعید باید درجهت ساختن باورهای نو باشد . اعتماد های نو برای آینده ای نو . مشکل اساسی همه انسان های آگاه چه درایران و چه درخارج از ایران پاسیو بودن دربرابر دانسته ها و باورهای خودشان است . درایران البته شکستن این پاسیویته بهایی بزرگ میخواهد درحد زندان و شکنجه و اعدام . اما در خارج از ایران بهایش فقط شجاعت داشتن است و از مصلحت جویی ها گریختن و خود بودن . بطور واقعی و مستمر مطالعه کنیم . درجریان خبرهای تازه باشیم . انسان ها و جامعه ها را پدیده هایی تصور کنیم که یک سره درحال تغییر و تحول اند . تحلیل ها از وضعیت پدیده های مختلف اجتماعی روز به روز تغییر میکند . . ایستا نباشیم و در حرکت خود درهرفضایی پویایی و نوشدن را اصل قرار دهیم . به همه انسانها احترام بگذاریم . و دوستی و مهر انسانی را پایه اساسی رابطه ها قرار دهیم . سعی کنیم درسال تازه انسان تر باشیم . و البته انسان بودن خصیصه ای است که هروجدان بیداری آنرا میشناسد . با آرزوی سالی پراز امیدو مبارزه و روشنی برای همه دوستان