برف برف زری اصفهانی

برف ، برف ، برف
ای پرنده ها که می پریدروی شانه های ابر
می وزید روی بال های باد
نرم و نازک و سبک
می رسید روی شاخه های کاج
می کشید روی هردرخت و سنگ
پرده ای ز اطلس سپید خیس

قطره قطره می چکید و میشوید
چلچراغ های سرد و نازک بلور
زیر انعکاس نور
روی بام ها و زیر تابش چراغ ها
جلوه گر چو شمعدان روشن سرور

برف برف برف
با ز هم ببار
این شب ضخیم
زیر دست های تازه و لطیف تو
نرم میشود
پاک میشود از این سیاهی عظیم
زین کدورت رسوب کرده روی قلب ها وروی این زمین

پاک کن
ظلمت شبی چنین دراز را
با سپیدی و صداقت سرشک خویش

برف برف برف
ای پرنده سپید نقره بال
روی تلخی وسکوت این شب سیاه
بازهم ببار